نماز، تنها یک تکلیف شخصی نیست؛ در خانه وحی، نشانه هویت و پیوند با اهلبیت علیهمالسلام است. امام حسن علیه السلام نقل میکند که چون آیه «وَ أْمُرْ أَهْلَکَ بِالصَّلَاةِ وَ اصْطَبِرْ عَلَیْهَا» نازل شد، پیامبر خدا هر روز عند طلوع الفجر به در خانه اهلبیت میآمد و با ندای «الصلاة یا أهل البیت، یرحمکم الله» آنان را به نماز فرا میخواند و آیه تطهیر را تلاوت میکرد. این روایت، پیوند نماز با طهارت و جایگاه اهلبیت را در سیره نبوی نشان میدهد:
امام حسن علیه السلام میفرماید:
لَمّا نَزَلَت «وَ أْمُرْ أَهْلَکَ بِالصَّلَوةِ وَ اصْطَبِرْ عَلَیْهَا» ، یَأتینا جَدِّی کُلَّ یَومٍ عِندَ طُلوعِ الفَجرِ ، یَقولُ : الصَّلاةَ یاأهلَ البَیتِ یَرحَمُکُمُ اللّهُ «إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیرًا»
چون که این آیه: «خاندانت را به نماز فرمان بده و بر آن، بردباری کن» نازل شد، جدّ من هر روز هنگام دمیدن سپیده نزد ما میآمد و میفرمود: «رحمت خدا بر شما باد! گاه نماز است. «خداوند، خواسته است پلیدی را تنها از شما اهل بیت علیهم السّلام بزداید و شما را کاملاً پاکیزه گرداند».
(ینابیع المودّة: ج ٣ ص ٣٦٨)




نظر شما